سه پرده از يك روايت

_بغضم را مزمزه می کنم وقورت می دهم ،جای دستهای پسر روی پوستم می سوزد واشک توی چشمهایم انگار چرخ می زند ... با چشمهای خیره نگاهش می کنم ،لبهایم را که می لرزد گاز می گیرم وجمع می کنم تا اشکهایم در نیاید ،زل می زنم توی چشمهایش .....وبعد زیر مشت ولگد می گیردم وتا جا دارم کتکم می زند .

خون از روی شقیقه هایم نرم وداغ سر می خورد تا روی ابروهایم وپلکم را قلقلک می دهد و تا روی چشمهایم پایین می آید .پرستار با پنس ،پنبه ی آغشته به الکل را روی صورتم وشقیقه ام می مالد ومهربان نگاهم می کند :چه مرد قوی ای !چند سالته ؟!آفرین پسر خوب ، مرد که گریه نمی ند......یخ زده نگاهش می کنم.

- چشمهای زيبايش با دلهره به من دوخته شده .لبهای من تکان می خورد یا نه؟نمی دانم .کلمه ها راه گلویم را بسته اند .هول می شوم وقلبم تندتند می زند .تته پته می کنم وحرفهایی می زنم که نمی خواهم بگویم .حرفهایی رسمی ،محکم ،جوری که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است .انگار پوستم که داغ شده وقلبم که تند تند می زند دروغ می گویند يا من كه او را دوست دارم واينجاايستاده ام كه به او بگويم كه چرا اينجا مي ايستم و چرااينطوري نگاهش مي كنم و چرا الان دلم مي خواهد با او حرف بزنم و....واو هنوز منتظرست ومن هنوز نمی توانم ،واو می رود......... ومن فقط یخ زده نگاهش می کنم

-پوستم کش می آید وچشمهایم داخل جمجمه ام مثل دوتا تیله ی رها شده دودو می زند .لبهایم که خشک شده و ورم کرده بی اختیار تکان می خورد .تنم توی لباس سیاه داغ وداغتر می شود.دستهای کوچک دخترم دور انگشت شصتم گره خورده است .چشمهای کنجکاوش را به من دوخته است :"بابا تو چقدر بی رحمی بابای تو مرده مامان داره گریه می کنه ،اما تو گریه نمی کنی "

نمی توانم نگاهش کنم ، تمام تنم یخ می زند .